Στιγμιότυπο 2015-10-18, 10.41.37 π.μ.

Ο ηθοποιός Βαγγέλης Μουρίκης σε μια Αποκλειστική Συνέντευξη στο tvtv.gr

mourikisΚύριε Μουρίκη σ’ αυτή την κουβέντα που θα κάνουμε με αφορμή τη συμμετοχή σας στην ταινία “Χειμώνας” που προβάλλεται στο πλαίσιο του φεστιβάλ Κινηματογράφου “ΓΕΦΥΡΕΣ” θα ήθελα να μάθουμε περισσότερα για εσάς, για την ταινία αλλά και για το είδος του Κινηματογράφου που υπηρετείτε.
Η συμμετοχή σας στο εν λόγω Φεστιβάλ έχω την αίσθηση ότι σας ταιριάζει απόλυτα. Το πρώτο που παρατηρεί κάποιος όταν παρακολουθήσει την πορεία σας είναι ότι επιλέγετε συνειδητά τον Κινηματογράφο με έναν σεβασμό και με μια αγάπη στην έβδομη τέχνη.

Θα αποκλείατε κατηγορηματικά τη συμμετοχή σας σε μια παραγωγή προορισμένη για τηλεόραση, ακόμα και με ένα καλό σενάριο και αξιόλογους συντελεστές;

Ο κύριος λόγος που δεν έχω κάνει τηλεόραση  είναι ότι κατά κάποιο τρόπο όλο και βρίσκομαι μέσα σε κάποια κινηματογραφική παραγωγή,  – ηθοποιός, παραγωγός, συν σεναριογράφος.- Όχι μόνο λοιπόν δεν θα απέκλεια μια τέτοια συμμετοχή όπως την περιγράφετε, αλλά θα την επεδίωκα και υπάρχει στον ορίζοντα πιθανότητα μιας τέτοιας συνεργασίας που για την ώρα όμως, δεν μπορώ να πω πολλά ακόμα.

Είστε πολύ γνωστός στους θεατές που αγαπούν τον ποιοτικό Κινηματογράφο (συγνώμη για τον διαχωρισμό αλλά το λέω χάριν συντομίας). Θα συμφωνήσετε όμως ότι το κοινό σας είναι πιο εκλεκτικό και λιγότερο ευρύ αριθμητικά. Πιστεύετε ότι αν ξαφνικά η κουλτούρα των θεατών άλλαζε και έβλεπαν περισσότεροι τον “σύνθετο” Κινηματογράφο που υπηρετείτε οι ταινίας αυτού του είδους θα έχαναν κάτι από τη γοητεία τους; Εννοώ αυτή την αίσθηση ότι απευθύνονται σε λίγους και καλόγουστους και όχι στο πλήθος.

Οι ταινίες που κάνουμε, απευθύνονται σε όλους. Δεν διαλέγουμε εμείς τους θεατές. Δεν κάνουμε πόρτα στους κινηματογράφους. Οι θεατές διαλέγουν την ταινία που θέλουν να δουν. Όταν εμείς ξεκινάμε την παραγωγή μιας ταινίας πάντα έχουμε στον νου μας τον θεατή. Δεν τον αποκλείουμε ποτέ. Δεν διαλέγουμε παραλήπτη. Βέβαια όλες οι ταινίες δεν ανταποκρίνονται σε όλα τα γούστα. Αυτό όμως συμβαίνει με όλες τις ταινίες. Όποιας παραγωγής, όποιας χώρας και όποιου είδους. Τώρα τελευταία λοιπόν διαλέγουν να δουν και τις δικές μας ταινίες. Το βλέπω από αυτά που μου λέει ο κόσμος στο δρόμο. Όλο και περισσότεροι βλέπουν την δουλειά μας και οι ταινίες μας με αυτόν τον τρόπο, κερδίζουν γοητεία και δεν χάνουν.  Και θα κερδίσουν κι άλλη περισσότερη.

Γιατί αποφασίσατε να γίνετε ηθοποιός; Εναλλακτικά τι θα θέλατε να κάνετε;

Πραγματικά δεν ξέρω τι άλλο θα έκανα. Ξεκίνησα και έκανα ταινίες, μου άρεσε πολύ αυτό το πέρασμα από την πραγματικότητα στον χώρο του παραμυθιού και όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο μου απελευθερώνει την σκέψη και τον τρόπο έκφρασης.

Υπάρχει κάποιος ηθοποιός που σας έχει επηρεάσει;

Υπάρχουν πολλοί ηθοποιοί που έχουν παίξει ρόλους υπέροχους και που πραγματικά θα ήθελα να είχα δοκιμάσει να εμπλακώ.

Πως λειτουργείτε όταν υποδύεστε τους χαρακτήρες που ενσαρκώνετε; Βρίσκετε κοινά σημεία με τον εσωτερικό σας κόσμο; Πόσο βαθιά επιτρέπετε στον εαυτό σας να φτάσει μέσα σας προκειμένου να βρείτε κοινά στοιχεία;

Φτάνω τόσο βαθιά όσο μου επιτρέπει το νευρικό μου σύστημα. Αν εκεί υπάρχουν κοινά σημεία τόσο το καλύτερο. Χρειάζεται πολύ δουλειά , πολύ υπομονή και όσο γίνεται σαφής στόχος τον οποίο στην πορεία να μπορείς και να τον αλλάξεις.

Έχετε ζήσει στην Αυστραλία και έχετε επιλέξει στη συνέχεια την επιστροφή στην Ελλάδα νιώσατε ποτέ ότι πατάτε με το ένα πόδι εδώ ενώ το άλλο είναι πάντα έτοιμο να πάει στην Αυστραλία ή είναι τελεσίδικη και συνειδητοποιημένη η επιλογή σας να μείνετε οριστικά στην Ελλάδα;

Με το ένα πόδι, νομίζω, πάντα είμαστε αλλού. Αυτοί είμαστε και αυτό είναι το παραμύθι που ζούμε. Κάπου αλλού πάντα είναι καλύτερα. Το χορτάρι πάντα είναι πιο πράσινο εκεί μακριά απέναντί μας. Είναι όμως έτσι; Αυτό είναι και το καλό με τους ρόλους. Εδώ και αλλού ταυτόχρονα. Άφησέ τα δηλαδή… Μακάρι η επιλογή που έκανα να είναι τελεσίδικη και συνειδητοποιημένη. Και όχι επειδή δεν θα ήθελα να πάω πίσω για κάποιο χρονικό διάστημα, κάποια στιγμή, για κάποιο λόγο. Η εμπειρία μου στην Αυστραλία μου έδωσε και μου δίνει ακόμα πάρα πολλά. Συνδέομαι ποικιλότροπα μαζί της, με πολύ αγάπη. Ο φυσικός σου χώρος όμως, ίσως σου εξασφαλίζει καλύτερα τον ¨τσαμπουκά¨ της κίνησης, θα έλεγα. Και η κίνηση έχει μεγάλη σημασία, σε όλα.

Η τέχνη διαμορφώνει χαρακτήρες και επηρεάζει τις απόψεις των ανθρώπων. Πόσο κοντά βρίσκεται για σας η τέχνη και η πολιτική σκέψη; Μπορεί σήμερα η τέχνη να επηρεάσει  την πορεία της χώρας μας ή όλα είναι προδιαγεγραμμένα;

Νομίζω έχουμε ένα πρόβλημα και στα δύο πλέον. Στην σχέση τους, εννοώ. Στην καλύτερη περίπτωση, το ένα ψάχνει να βρει το άλλο. Έχω την εντύπωση όμως ότι η πολιτική σκέψη έχει βγάλει από τον ορίζοντά της την Τέχνη. Την θέλει σαν άλλοθι περισσότερο παρά σαν συνοδοιπόρο ή σαν δυνατό αντίπαλο. Η τέχνη από την πλευρά της πάλι, κατά ένα τρόπο φτιάχνει δική της πολιτική σκέψη, και προσπαθεί όσο μπορεί να την κάνει διάλογο. Άξια θαυμασμού η προσπάθεια και δοκιμασία τεράστιας αντοχής. Μεγάλο θέμα, μεγάλη και σοβαρή κουβέντα. Πολλές φορές τα πράγματα ήταν προδιαγεγραμμένα αλλά η τέχνη ή κομμάτι της τουλάχιστον, πάντα έβρισκε μια χαραμάδα να δει έξω και να φωνάξει. Με ότι ποινές αυτό επιφέρει.

WINTER_STILLS_11sm

Υποδύεστε έναν άνθρωπο που για τους πολλούς είναι τρελός, έχει όμως μια δική του αντίληψη. Τελικά τι είναι τρέλα;

Τι είναι τρέλα ή τι είναι αυτός ο άνθρωπος; Γιατί τρέλα είναι αυτό που είναι. Αυτός ο άνθρωπος όμως είναι κάποιος που σκέφτεται με τον δικό του τρόπο και κάποιες άλλες αρχές- καλά να μην τον αποδέχονται- θέλουν να γίνει το δικό τους και μόνο το δικό τους. Αυτός θυσιάζει τα πάντα για να είναι αυτός που είναι και αυτοί θέλουν να τον ¨θυσιάσουν¨ γι αυτό!!!  Με άλλα λόγια δεν κατάλαβαν τίποτα. Ευτυχώς που τον ψάχνει ο γιος του και… η συνέχεια επί της οθόνης 

Τι αποκομίζετε ως προσωπικότητα από την κάθε νέα ερμηνεία;

Από κάθε ρόλο αποκομίζω τα καλά και τα κακά του. Έτσι νομίζω…

Τι σας έκανε να δεχτείτε να υποδυθείτε τον συγκεκριμένο χαρακτήρα;

Η περιέργεια για τον αντίπαλο σε ένα χώρο που μου ήταν εντελώς άγνωστος..

Βλέπουμε στην ταινία την έννοια της θρησκείας ως συμβολισμού του “τι θα πει ο κόσμος”, ως μια σειρά από νόμους που περιορίζουν τη ζωή του ήρωα, ώσπου την περιορίζουν εντελώς. Ποια είναι για σας τα απαραίτητα όρια της ελευθερίας του ατόμου και ποια τα δήθεν στοιχεία που επιβάλλει η κοινωνία ως καθωσπρεπισμό;

Αυτή την στιγμή έχουμε καταλάβει όλοι ή αρκετοί τουλάχιστον τι είναι τα δήθεν,,, το πληρώσαμε πολύ ακριβά το μάθημα κι ας ήτανε και φόλα… ξέρουμε όλοι τι είναι και πάλι καλά που για την ώρα τα σαβουρώνουμε κάτω από το πατάκι… Αρκετά με τα δήθεν… ας φτάσουμε στα όρια μας… εκεί που μπορούμε πραγματικά να δημιουργήσουμε δυνατά και ουσιαστικά και να το απολαύσουμε κι ολας με χιούμορ.

Έχετε νιώσει ποτέ ότι θέλετε να δώσετε μια άλλη διάσταση στις ερμηνείες σας αλλά αναγκαστήκατε να περιοριστείτε σε αυτά που επέλεξαν ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης;

Αυτό μπορεί να γίνει λόγω διαφορετικής αντίληψης, σε κάτι πολύ συγκεκριμένο. Μερικές φορές ναι, αλλά πολύ λίγες, όπου και πάλι βρέθηκε τρόπος, γιατί σε άλλη περίπτωση θα είχαμε χάσει και οι δύο και πάνω από όλους η ταινία.

Από την ερμηνεία ενός ηθοποιού εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό αν θα φτάσει στον θεατή το βαθύτερο νόημα ενός έργου  – αυτό το κρυμμένο, το πιο σημαντικό. Πόσο δύσκολο είναι να παίζετε διφορούμενα; Τι γίνεται αν οι θεατές καταλάβουν άλλα από αυτά που θέλετε να πείτε;.

Νομίζω ότι ο θεατής είναι πολύ έξυπνος να καταλάβει αυτό που θέλει να καταλάβει. Έχει πληρώσει εισιτήριο γι αυτό το λόγο. Αν εσύ είσαι συνεπής σε αυτό που του έχεις υποσχεθεί τότε και αυτός είναι καλοπροαίρετος να διακρίνει όλα τα διφορούμενα, σημαντικά και κρυμμένα.  Και  πάνω απ όλα να τα αποδεχτεί. Αυτό το παιχνίδι έχει έρθει να παίξει μαζί σου. Οπότε όσο ποιο καλός είσαι εσύ τόσο ποιο ανοιχτός σε προτάσεις είναι και αυτός.

Ξέρετε έχοντας δει την ταινία ”Χειμώνας” μένω με την απορία τελικά αυτή η αποκάλυψη είναι νίκη ή ήττα για τον πρωταγωνιστή; Είναι λύτρωση επειδή έφτασε στο τέλος της αναζήτησης είτε η αρχή του κατήφορου μετά την απογοήτευση του μάταιου; Και επειδή μιλάμε για τέχνη ας μου επιτραπεί η γνωστή απορία: “Τι θέλει να πει ο ποιητής” με αυτή την ταινία; Τι προτείνετε να κρατήσει σαν συμπέρασμα ο θεατής;

Αυτή θα έλεγα είναι μια πολύ καλή ερώτηση που θα πρέπει οπωσδήποτε να την κάνετε στον σκηνοθέτη της ταινίας στον κύριο Κωνσταντίνο Κουτσολιώτα.

Σας ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία της κουβέντας μας.

Εγώ σας ευχαριστώ

Συνέντευξη: Ελίνα Φανίδου
για το tvtv.gr

Η ταινία “Χειμώνας” προβάλλεται στο πλαίσιο του 6ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου «ΓΕΦΥΡΕΣ»

Στην Aθήνα: Κινηματογράφος Αλκυονίδα, Κυριακή 18/10/15, 23:00

Στην Κόρινθο: Lais Cinemas, Πέμπτη 22/10/15, 22:30

Στην Κόρινθο: Lais Cinemas, Σάββατο 24/10/15, 22:30

Στην Πτολεμαϊδα: πρώην οικοτροφείο 24/10/15, 20:30

Περίληψη: Ο Νίκος THE WINTERένας νέος, ρομαντικός συγγραφέας από την Ελλάδα, ζει στο Λονδίνο ώσπου τον χτυπά η οικονομική κρίση. Αποφασίζοντας να επιστρέψει στον τόπο καταγωγής του, βρίσκει καταφύγιο στην ορεινή Σιάτιστα και στο παλιό, εγκαταλελειμμένο αρχοντικό του 16ου αιώνα των παιδικών του χρόνων που κουβαλάει μια περίεργη κληρονομιά γεμάτη φήμες, προκαταλήψεις και μυστήριους θανάτους. Στοιχειωμένο από τα φαντάσματα του παρελθόντος, που οδήγησαν και τον πατέρα του στην τρέλα, o Νίκος πρέπει να ξεδιαλύνει το μυστήριο του θανάτου του χωρίς να χάσει το μυαλό του και ο ίδιος…

Ο Χειμώνας/The Winter

2014, ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ/UK

Παραγωγός/Producer: Elizabeth E. Schuch

Σκηνοθέτης/Director: Κωνσταντίνος Κουτσολιότας/Konstantinos Koutsoliotas

Ηθοποιοί/Starring: Βαγγέλης Μουρίκης/Vaggelis Mourikis, Έφη Παπαθεοδώρου/Efi Papatheodorou, Τεό Αλμπάνης/Theo Albanis

Είδος/Genre: Δραματική/Drama
Διάρκεια/Duration: 105′
Διάλογοι/Dialogues: Αγγλικοί & Ελληνικοί / English & Hellenic
Υπότιτλοι/Subtitles: Αγγλικοί & Ελληνικοί / English & Hellenic

Trailer:

Leave a Reply

Your email address will not be published.